Ik las dat de koers-winstverhouding van de
aandelen op de Chinese beurzen gestegen is tot meer dan 50, waardoor ze erg duur
zijn. Wat betekent die ratio precies ?
|
Een interessante ratio… De koers/winstverhouding, ook vaak aangeduid als P/E – van het
Engelse price/earnings – is een belangrijk criterium om te beoordelen of
aandelen al dan niet duur zijn. Een
P/E van 50, waarbij de P staat voor de koers van het aandeel en de E voor de
verwachte winst per aandeel in het lopende of komende boekjaar, betekent
letterlijk dat de prijs die voor het aandeel moet worden betaald vijftig keer de
winst bedraagt. Hoe hoger de ratio, hoe duurder het aandeel geacht wordt, en
omgekeerd.
… die men voorzichtig moet
interpreteren · De P/E interpreteren is niet altijd eenvoudig. Zo
kan een aandeel van een startend bedrijf, dat dus nog maar weinig winst boekt,
een hoge P/E hebben zonder dat het daarom als duur bestempeld moet worden. Het
omgekeerde is ook waar : het is niet omdat een aandeel een lage P/E heeft dat
het automatisch koopwaardig is. Zo hebben aandelen waaraan heel veel risico’s
verbonden zijn, bijvoorbeeld omdat het bedrijf erg krap bij kas zit en failliet
dreigt te gaan, een zeer lage P/E, maar dat is ongetwijfeld terecht. · Een vergelijking tussen
verschillende landen is ook niet altijd makkelijk. Want omdat met andere
boekhoudsystemen wordt gewerkt, is een Japanse P/E bijvoorbeeld niet
noodzakelijk vergelijkbaar met een Europese P/E. Bovendien kunnen ook externe
factoren, zoals de evolutie van de economische conjunctuur, de waarde van de P/E
beïnvloeden. ·
Voorzichtigheid blijft natuurlijk geboden, maar door de bank genomen kan men
stellen dat bedrijven of beurzen met een hoge P/E naderhand zullen dalen en
omgekeerd. Globaal genomen zal men dus enig wantrouwen koesteren tegen aandelen
met een hoge P/E en de voorkeur geven aan aandelen met een lage P/E. Uiteraard
moet men, om in te schatten of aandelen duur of goedkoop zijn, evenzeer naar
andere criteria kijken.
Hoe zit het in China
? · De koers/winstverhouding van de Chinese aandelen
van zowat 50 lijkt, alleszins in vergelijking met de P/E’s op andere beurzen,
erg hoog. Zo ligt de gemiddelde P/E op de beurzen van de westerse landen rond de
15. Om een aandeel te kopen, betaalt men dus zo’n 15 keer de verwachte winst.
Dat China ronduit uitstekende groeisperspectieven heeft, verklaart ongetwijfeld
mee de hoge vlucht die de aandelenkoersen er hebben genomen, maar tegelijk zijn
er andere factoren die doen denken dat de koersstijgingen er toch wel buiten
proportie zijn. De belangrijkste oorzaak van de zeer hoge koersen ligt in het
feit dat de beleggingsmogelijkheden van de Chinezen vrij beperkt zijn. Ze mogen
immers niet in het buitenland beleggen. Vandaar dat ze zich zo massaal op
aandelen hebben gestort, dat de koersen ervan tot een ongekende hoogte stegen.
· De Chinese beurs is dan
ook zeer duur en de kans is groot dat de recente correctie nog wat zal
aanhouden. Als enig risico u echter niet afschrikt, zou het zonde zijn om niet
van het potentieel van China te profiteren. Als alternatief voor de beurzen van
Sjanghai en Shenzen stellen wij u daarom de beurs van Hongkong voor. Met een
gemiddelde P/E van iets meer dan 16 is ze veel goedkoper. U kunt nog altijd best
in deze regio beleggen via een fonds. Onze voorkeur gaat uit naar SISF
Hong-Kong Equity A, dat wordt verdeeld door
Deutsche Bank.
 |

|