Er is op internet zoveel informatie over ondernemingente vinden dat ik me
afvraag hoe uw analisten er zeker van kunnen zijn dat ze alles gelezen en
geanalyseerd hebben voor ze hun adviezen over aandelen formuleren.
|
 |
Om op uw logische vraag te antwoorden, willen we eerst nog een
evidentie herhalen : aangezien beleggen voor een deel neerkomt op het maken van
prognoses, is het een utopie om te denken dat die prognoses perfect kunnen zijn.
Het is immers nooit helemaal duidelijk hoe de toekomst eruit zal zien. Voorts
kunnen financiële analisten die ondernemingen van buitenaf moeten beoordelen
nooit volledig de interne keuken kennen. Ze moeten dus een oordeel vellen op
basis van de informatie waarover ze beschikken, en daarbij gebruik maken van hun
ervaringen rond het betrokken bedrijf, de positie die dat bedrijf inneemt op de
markt en in de sector waarin het actief is. Dit oordeel wordt vervolgens
vertaald in cijferprognoses, die in feite de grondstof vormen voor elke
waardering die men over een aandeel uitspreekt : is het goedkoop, correct
gewaardeerd of duur ? En precies daarin schuilt het grootste gedeelte van de
toegevoegde waarde die een analist te bieden heeft. Van meer fundamenteel belang
is nog dat de kwaliteit van een analyse, en uiteindelijk ook van het advies over
een bepaald aandeel, niet afhankelijk zijn van de hoeveelheid ingezamelde
informatie. Zo hebben onderzoekers kunnen aantonen dat het nemen van
beslissingen in een onzekere situatie eerder moeilijker dan gemakkelijker wordt
als er op dat ogenblik nog bijkomende informatie wordt verstrekt. Het
beoordelingsvermogen kan dan immers vertroebeld worden door het feit dat
bijkomstigheden vermengd worden met elementen die van essentieel belang zijn,
terwijl de beslissingnemer zelf het gevoel heeft dat hij betere keuzes kan maken
omdat hij over meer informatie beschikt. Met andere woorden, een analist of een
belegger die te veel vertrouwen heeft in de hoeveelheid informatie waarover hij
beschikt, zal er ten onrechte meer van overtuigd zijn dat hij gelijk heeft,
zodat hij sneller geneigd zal zijn om rond de betrokken aandelen te veel
risico’s te nemen of te laten nemen. Ook in dit geval geldt dus soms het adagium
“less is more...”
|
|
