Fondsen en sicavs : Dakfondsen

Dakfondsen of fondsen van fondsen beleggen zelf in andere fondsen. Op de vraag of "de beste" fondsen worden geselecteerd, moeten we een genuanceerd antwoord geven. Verwacht geen wonderen.

Elk fonds heeft zijn eigen berekeningsmethode en zijn eigen type beleggingen, waardoor het vrij moeilijk is een vergelijking te maken.

Principe

Het principe van dakfondsen is eenvoudig. Op basis van een aantal criteria worden door de beheerder een reeks fondsen bijeengezet. Daaruit selecteert hij de beste fondsen aan de hand van meerdere modellen:

- een kwantitatief model, waarbij een aantal indicatoren met elkaar worden vergeleken. De meest voorkomende zijn rendement, risico en stabiliteit qua prestaties;
- een kwalitatief model, waarbij wordt gekeken naar de kwaliteiten van het management, het risicobeheer, enz.

Op die manier worden dus uit de geselecteerde reeks "de beste" fondsen overgehouden.

De nogal commerciële benaming "beste fonds" moet met een korrel zout genomen worden. Wat het "beste fonds" is voor de ene beheerder is dat niet voor de andere. Alles hangt af van de fondsen waaruit wordt gekozen en van het model dat wordt gehanteerd.

Diversificatie

Het zijn de beheerders die de "beste" fondsen uitkiezen. Dit is een dynamisch gebeuren. Naar gelang van wat er zich op de markt voordoet wijzigen ze de selectie. Zo hebben ze dus een portefeuille … van portefeuilles! Voordeel is dat het risico wordt gespreid, we zouden zelfs kunnen spreken van "superdiversificatie". Maar teveel spreiden kan een nadeel zijn: met een té gediversifieerd fonds is er nog weinig kans boven het marktgemiddelde te scoren. Het is dan goedkoper een indexfonds te kiezen.

Fondsen van fondsen zijn er in alle smaken en kleuren, wat het niet gemakkelijk maakt voor wie wil vergelijken. Sommige beleggen enkel in aandelenfondsen, andere zijn gemengd (fondsen van aandelen en obligaties). Sommige zijn onderhevig aan wisselrisico, andere dan weer helemaal niet.

De oudste dakfondsen beleggen in "huisfondsen". Dit zijn fondsen van de bank waar ze worden uitgegeven, wat minder kosten met zich meebrengt.

Bij "fondsen van derden" gaan de beheerders ook bij andere bankinstellingen zeldzame parels zoeken. Voor deze service wordt een kleine provisie aangerekend. Het fonds moet soms ook instapkosten betalen bij aankoop, hoewel deze soms lager zijn dan het gangbare tarief.

De twee formules kunnen ook worden gecombineerd.