Fondsen en sicavs : Hedge Funds

De ene keer worden ze indekkingsfondsen genoemd, dan weer speculatieve fondsen, of soms ook "alternatieve fondsen". Hedge funds houden er verscheidene beheerstrategieën op na en kunnen gebruik maken van het hefboomeffect, met de bedoeling meer rendement te behalen. De meeste fondsen streven naar een absoluut rendement, los van wat er zich op de markten afspeelt.

Principe

Hedging werkt als volgt: een belegger koopt aandelen waarvan hij denkt dat ze in waarde zullen stijgen en verkoopt tegelijkertijd aandelen waarvan hij denkt dat ze zullen dalen. Op die manier neemt hij een neutrale houding aan ten opzichte van de beurs. Of anders gezegd: hij beschermt zich tegelijk tegen een stijging en een daling van de markt. Hedge funds zijn fondsen die dit en andere principes toepassen. Tot zover de theorie. In de praktijk zijn weinig fondsen volledig ongevoelig voor schommelingen op de beurs. De echte "immune fondsen" vormen samen maar 20 % van de markt. Alle andere fondsen passen diverse beleggingsstrategieën toe en zorgen voor een (sterk) wisselend risicogehalte, afhankelijk van de gekozen strategie.

Gedereguleerd

In de hele wereld tellen we meer dan 5 000 "hedge funds" en elk daarvan heeft eigen beheerders en een eigen methode om geld te verdienen.

"Hedge funds" zijn anders dan andere fondsen. Het zijn eigenlijk gedereguleerde fondsen, die in de eerste plaats een absoluut rendement nastreven – wat niet het geval is bij andere fondsen. De meeste "hedge funds" zijn gevestigd in één of ander belastingparadijs en investeren in alles wat enigszins lijkt op een financieel product, zonder daarbij rekenschap hoeven te geven aan controle-instanties. De beheerders van dit type fondsen worden verwend. Ze krijgen een mooie vergoeding – tot meer dan 20 % van het behaalde rendement – en genieten heel veel vrijheid bij het beheren van hun fondsen. Mochten ze het willen, dan zouden ze zelfs het hele kapitaal kunnen beleggen in één enkel aandeel! Ze zijn aan niets of niemand uitleg verschuldigd over de keuzes die ze maken en ook aan het publiek hoeven ze geen informatie te verstrekken. Anderzijds mogen ze geen reclame maken en bereiken ze maar een beperkte groep beleggers. Deze mentaliteit is echter aan het veranderen met de populaire dakfondsen die beleggen in "hedge funds".

We nemen een "hedge fund" en een klassiek fonds, die allebei op de Amerikaanse markt in aandelen beleggen. We veronderstellen dat ze beide boven het marktgemiddelde scoren, maar desondanks toch allebei 6 % verlies boeken. In beide gevallen zal de belegger mistevreden zijn omdat hij geld heeft verloren. De beheerder van het klassieke fonds is echter blij want zijn fonds zit boven het marktgemiddelde. Dit levert hem minstens een schouderklopje van hogerhand op. De beheerder van het "hedge fund" is er minder blij mee, want hij had als opdracht kost wat kost een positief rendement neer te zetten. Daar is hij niet in geslaagd en hij zal daarvoor moeten boeten. Zijn vergoeding – berekend op basis van het positieve rendement – is immers nihil. Tussen de twee soorten beheer bestaat er dus een hemelsbreed verschil.

Positieve punten

Beheerders van "hedge funds" hebben meer vrijheid om te beleggen dan beheerders van klassieke fondsen. Maar deze grote vrijheid betekent niet per definitie betere resultaten! De markt van de "hedge funds" is ontzaglijk groot. We vinden er producten met enorm veel risico en andere die dan weer (bijna) geen risico nemen. Afhankelijk van de keuzes die de belegger maakt, stuit hij op strategieën die zowel qua risico als qua rendement sterk van elkaar verschillen. Er zijn "hedge funds" die ruim boven de Amerikaanse beurs scoren door minder risico te nemen, maar het tegenovergestelde kan ook.

En de risico’s

Aan "Hedge funds" zijn drie belangrijke risicofactoren verbonden:
- gebrek aan controle: meestal wordt aan de belegger niet meegedeeld in welk soort waarden wordt belegd. Veel (institutionele) beleggers knappen hier al op af.
- de rol van de beheerder: de beheerder moet getalenteerd en integer zijn. Er is wel één zekerheid: meestal stopt de beheerder zelf ook veel eigen kapitaal in de portefeuille die hij beheert.
- liquiditeit: als het rommelt op de beurs, kan het verlies hoog oplopen. Wie op dat moment uit een "hedge fund" wilt stappen, krijgt vaak een slechte prijs voor zijn deelbewijzen, als hij er al van af geraakt !

Diversificatie

Wie in een "hedge fund" wil beleggen, moet vaak minimaal 1 miljoen dollar op tafel kunnen leggen. Dat is veel voor een belegging in één fonds. En dan moet de belegger nog weten welk fonds hij best kiest. Aangezien het hier gaat om een sector die allesbehalve transparant is, wordt dat een moeilijke opgave. Sommige instellingen bieden daarom dakfondsen aan die gespecialiseerd zijn in "hedge funds". Toch zijn er weinig die even goede resultaten neerzetten als de markt van de "hedge funds" zelf.