Fondsen en sicavs : Paraplufondsen

Fondsen van fondsen beleggen zelf in andere fondsen. Op de vraag of "de beste" fondsen worden geselecteerd, moeten we een genuanceerd antwoord geven. Verwacht geen wonderen.

Elk fonds heeft zijn eigen berekeningsmethode en zijn eigen type beleggingen, waardoor het vrij moeilijk is een vergelijking te maken.

Principe

Het principe van fondsen van fondsen is eenvoudig. Op basis van een aantal criteria worden door de beheerder een reeks fondsen bijeengezet. Daaruit selecteert hij de beste fondsen aan de hand van twee modellen:

- een kwantitatief model, waarbij een aantal indicatoren met elkaar worden vergeleken. De meest voorkomende zijn rendement, risico en stabiliteit qua prestaties.
- een kwalitatief model, waarbij wordt gekeken naar de kwaliteiten van het management, risicobeheer, enz.

Op die manier worden dus uit de geselecteerde reeks "de beste" fondsen overgehouden.

De nogal commerciële benaming "beste fonds" moet met een korrel zout genomen worden. Geen enkel fonds heeft dezelfde "beste" fondsen in portefeuille dan een ander fonds. Alles hangt af van de fondsen waaruit wordt gekozen en van het model dat wordt gehanteerd.

Verscheidenheid

Het zijn de beheerders die de "beste" fondsen uitkiezen en ze wijzigen de selectie naar gelang van wat er zich op de markt voordoet. Zo hebben ze dus een portefeuille … van portefeuilles! Voordeel is dat het risico wordt gespreid, we zouden zelfs kunnen spreken van "superdiversificatie". Maar teveel spreiden kan een nadeel zijn: met een té gediversifieerd fonds is er nog weinig kans boven het marktgemiddelde te scoren. Het is dan goedkoper een indexfonds te kiezen.

Fondsen van fondsen zijn er in alle smaken en kleuren, wat het niet gemakkelijk maakt voor wie wil vergelijken. Sommige beleggen enkel in aandelenfondsen, andere zijn gemengd (fondsen van aandelen en obligaties). Sommige zijn onderhevig aan wisselrisico, andere dan weer helemaal niet. Ten slotte worden de kosten bepaald door het type gelden.

De oudste fondsen van fondsen beleggen in "fondsen van het huis" van de bank waar ze worden uitgegeven, wat minder kosten met zich meebrengt.

Bij "fondsen van derden" daarentegen gaan de beheerders ook bij intermediaire bankinstellingen zeldzame parels zoeken. Voor deze service wordt een kleine provisie aangerekend. Het fonds moet soms ook instapkosten betalen bij aankoop, hoewel deze soms lager zijn dan het gangbare tarief.

De twee formules kunnen ook worden gecombineerd.

Fondsen van fondsen worden ook "paraplufondsen (of –beveks)" genoemd.