Het concept van de actualisering ligt aan de basis van de waardebepaling van een aandeel. Eén van de gebruikte modellen daarvoor is het zogenaamde "dividend discount model" : aangezien een aandeel geen eindvervaldag heeft en nooit wordt terugbetaald, hangt de waarde ervan rechtstreeks samen met de dividenden die in de toekomst zullen worden uitgekeerd. Om de huidige waarde van een aandeel te bepalen, moet men dus de toekomstige dividendstroom onderzoeken.
Aan de basis van de
actualisering ligt de intrestvoet (de minimumrente zonder risico die een
belegger vraagt voor zijn spaargeld) plus een risicopremie (het bijkomende rendement dat de belegger verlangt in vergelijking met een risicoloze intrestvergoeding). Hoe langer het nog zal duren eer een onderneming in de toekomst dividenden zal uitkeren, hoe meer de waarde van het aandeel gevoelig zal zijn voor de schommeling van de intrestvoeten. Dat geldt met name voor de zogenaamde groeiaandelen die slechts dividenden uitkeren na een lange aanloopfase die heel veel investeringen vergt.