Een arbitrage houdt in dat men tegelijk effecten van dezelfde aard koopt en verkoopt om te profiteren van een koers- of rendementsverschil ertussen.
Zo kan men een
arbitrage van obligaties doen om over te stappen van de ene munt naar een andere,
bijvoorbeeld omdat die te sterk ondergewaardeerd is, of om over te stappen naar
een obligatie die een hoger actuarieel rendement biedt, of om over te stappen
van een riskant geworden emittent naar een andere met een grotere
kredietwaardigheid.
Men kan een
arbitrage van aandelen doen als een aandeel op de ene beurs goedkoper noteert dan op de andere of meer algemeen als men besluit om een bepaalde positie in aandelen te verkopen en er een andere te kopen, waarvan men denkt dat die meer zal opbrengen.
Met een arbitrage
gaan kosten gepaard. Vandaar dat professionele beleggers die veel geld uitgeven vaker arbitrages doen dan particulieren.
Dat belet niet dat financiële tussenpersonen soms ook
arbitrages voorstellen aan particulieren. Het gaat er dan om een bepaalde
positie die minder perspectieven begint te bieden te vervangen door een andere
die meer uitzicht biedt op een fraai rendement. Uiteraard gaan daar kosten mee
gepaard zodat u altijd goed moet verifiëren of het echt de moeite waard is om te
“arbitreren”, of anders gezegd om een bepaalde post in uw portefeuille om te
ruilen tegen een andere.