PROFIEL

Sinds de lancering op de beurs van Interbrew in november 2000 zet de biermarkt haar consolidatie voort en evolueert het leidersklassement.

Ondanks vernieuwingen (lancering van speciale gearomatiseerde bieren, design flessen), kunnen we stellen dat de wereldbiermarkt verzadigd is. De laatste vijf jaar bleef de gemiddelde groei beperkt tot 2,9 % in volume en tot 0,3 % in waarde. Aangezien de markt zelf geen groei verzekert, zijn de brouwerijen genoodzaakt andere middelen te zoeken, meer specifiek om de productie- en distributiekosten te beperken. Zo wordt de opkoop van familiale brouwerijen die in de jaren 80 door Heineken en in de jaren 90 door Interbrew gelanceerd werd, voortgezet. Brouwers met een te klein marktaandeel zijn immers niet erg rendabel. Het voorbeeld van Carlsberg in het Verenigd Koninkrijk spreekt voor zich : nu Bass en Whitbread hem uiteindelijk ontsnapt zijn, beperkt zijn marktaandeel zich tot 12 %, zodat Carlsberg voor dit land genoegen moet nemen met een winstmarge van 3 %. De laatste grote operatie betreft de Zuid-Afrikaan SAB, die net een fusie aanging met de Amerikaan Miller (dochter van Philip Morris) om door te dringen in de Amerikaanse markt en zijn blootstelling aan de Zuid-Afrikaanse rand te beperken. SAB-Miller zal aldus de tweede wereldbrouwer worden na Anheuser-Busch (USA), dat slechts een beperkte voorsprong heeft, en vóór Heineken, Interbrew en Ambev (Brésil). Momenteel globaliseert de top 5 van de brouwers iets meer dan 34 % van de wereldmarkt. Bij de sterke dranken vergaren de vijf grootste slechts 20 %, maar bij de frisdranken loopt dit op tot 80 %. Brouwers hebben dus nog marge om hun omvang te vergroten.

Afgezien van de wil om te groeien en te besparen, baseert iedere overname zich op de zoektocht naar een distributienet van lokaal goed ingeplante bieren. Vervolgens kan het aanbod steeds uitgebreid worden met premiums (speciale bieren) aan hogere winstmarges. Zo zal de gedeeltelijke aankoop van de Bass-activiteit Interbrew in staat stellen de Schotse markt te betreden en er Stella, dat reeds succes kent in Engeland, eindelijk als premium te lanceren. Een uitgebreid netwerk biedt mooie voordelen : een rem voor nieuwe concurrenten en meer inspraak bij de prijsbepaling. Aangezien bier 75 % van de volumes vertegenwoordigt bij de alcoholische dranken maar slechts 47 % in waarde, zijn de doeltreffendheid en de kostprijs van het netwerk doorslaggevend.

De toegekende investeringen om het marktaandeel of het distributienet te vergroten, hebben niet overal hetzelfde potentieel. In West-Europa daalt het gemiddelde bierverbruik per inwoner : van 82,5 liter in 1980 naar 77,6 liter vorig jaar ingevolge tal van campagnes tegen alcoholmisbruik. De Zuid-Amerikaanse markt biedt eveneens vrij beperkte vooruitzichten. Ze wordt grotendeels overheerst door het Braziliaanse Ambev en de consumptie neemt er af. In de VS daarentegen wordt de zwakke volumegroei gecompenseerd door het succes bij de «Babyboomers» tussen 38 en 52 jaar van ingevoerde light en premiums aan voordelige marges. Oost-Europa biedt eveneens perspectieven, temeer daar jongeren bier steeds meer verkiezen boven wodka. Ten slotte biedt ook Azië kansen : het gebied is dicht bevolkt en de markt beperkt tot een groot aantal kleine brouwers met goedkope bieren van slechte kwaliteit. Hoewel de politieke en economische risico’s groter zijn in deze twee opkomende regio’s, houden de brouwers toch een wedren om er een deel van hun elders vergaarde winsten te herbeleggen. Interbrew is reeds aanwezig in Zuid-Korea met een meerderheidsaandeel in de tweede grootste brouwer van het land, maar zou ontvangende partij willen zijn bij de denationalisering van een Chinese brouwerij. Carlsberg maakte bekend 59 % verworven te hebben in een Bulgaarse brouwerij, na eind mei zijn positie in Kroatië verstevigd te hebben. In deze landen stellen we vast dat de groei van het BBP (geheel van goederen en diensten geproduceerd over één jaar) in het bijzonder gepaard gaat met een toename van het bierverbruik.

Interbrew heeft een relatief hoog risicoprofiel door zijn Britse en Duitse overnames. Hij betaalde een hoge prijs zodat zijn balans een goodwill (zie "Onder Ons", p.16) omvat. Als de met deze overnames vooropgestelde synergieën niet bereikt worden, zou de rentabiliteit wel eens in het gedrang kunnen komen. Toch biedt de groep ons inziens de beste perspectieven op lange termijn. Haar vestigingen zijn evenredig verdeeld : operationeel resultaat vóór afschrijving in 2001 voor 36 % in West-Europa, 35 % in Noord-Amerika en 28 % in de opkomende landen. Bovendien zal ze dankzij haar zeer uitgebreide aanbod speciale bieren het premiumsegment beter dan wie ook kunnen exploiteren in Europa en in de VS. De groei van Heineken daarentegen lijkt te blijven steken. 2/3 van zijn winsten is afkomstig uit West-Europa. En zijn inspanningen in Zuid-Amerika lijken, sinds vorige maand, tenietgedaan : de 2 leiders van de regio tekenden een overeenkomst waardoor de minderheidsparticipaties van Heineken in Brazilië en in Argentinië marginaal en onbelangrijk zouden kunnen worden. Wij raden Interbrew (30,23 EUR, correct) dus aan voor een aankoop op lange termijn. Heineken (43,21 EUR, duur) kopen wij nog steeds niet.