|
Onder de loep : sector voeding en drank (02 jun 2008)
Niet
onderuit…
Voedings- en drankenproducenten zijn uiteraard
gevoelig voor de evolutie van de landbouwproducten die ze als grondstof
gebruiken, maar ook voor de olieprijs die een weerslag heeft op de
transportkosten en op de prijzen van plastic verpakkingen. Voor graan en andere
basisproducten lijken de ergste prijsstijgingen nu achter de rug, maar ze blijven relatief duur. Aan de klim van de
petroleumprijzen lijkt voorlopig geen einde te komen. De ondernemingen uit de
sector, die in onze selectie zijn opgenomen brengen het er vrij goed af. Zo is
de index van de Europese voedingsaandelen sinds begin 2008 met 8,4 %
gedaald, terwijl het gemiddelde van de Europese beurzen met ruim 9 %
acheruitging.
EUROPESE VOEDINGSAANDELEN
O.m. dankzij het behoorlijke dividendrendement
deden houden de aandelen uit de Europese voedingssector relatief goed stand.
… want niet
onvoorbereid
Dat de voedings- en drankenproducenten er niet
onder door gaan door de plotse prijsstijging van de basisproducten sinds 2007,
komt doordat vele onder hen al een strategie uitgedokterd hadden om hun
rentabiliteit te vrijwaren of zelfs te verbeteren.
· Focus op
toegevoegde waarde
Groepen zoals Nestlé en Danone hadden al vroeg begrepen dat ze de
concurrentie van de “witte” producten het best konden bestrijden door het
(kwaliteits)verschil met hun eigen producten te vergroten en in de verf te
zetten. Ze begonnen meer premiumproducten met een hoge toegevoegde waarde te
produceren met het accent op gezondheid en wellness, die vooral bestemd zijn
voor een gegoed publiek. Dankzij deze strategie daalde het aandeel van de
grondstofkosten in de totale productiekosten. Tegelijk kregen de bedrijven meer
ruimte om hun verkoopprijzen zo nodig op te trekken. Voor de brouwerijgroepen
lijkt deze premiumstrategie minder goed te werken. Terwijl consumenten vlot een
hogere prijs neertellen voor gezonheidsdrankjes zoals Actimel (Danone), aarzelen
ze bij een pintje...
· Expansie in
groeilanden
Daarnaast hebben heel wat ondernemingen uit de sector de
laatste jaren of zelfs decennia fors geïnvesteerd in de opkomende landen waar de
economische groei een stuk hoger ligt dan in de Westerse wereld. Bij sommige
genereren deze groeizones al meer dan een 1/3 van de omzet. Deze strategie heeft
bijvoorbeeld Unilever en Coca-Cola geen windeieren gelegd. En het is nog maar
een begin : naarmate de koopkracht in deze landen stijgt, zullen ze niet
alleen méér, maar ook duurdere producten kopen, wat de winstgroei van de
voedingsbedrijven een aardige boost kan geven.
· Besparingen
Tot slot hebben de bedrijven de ruimte om de commerciële en algemene
kosten terug te dringen benut. Producten met een te lage rentabiliteit worden
uit de portefeuille verwijderd, er worden blockbusters ontwikkeld, producten die
jaarlijks een omzet van meer dan 1 miljard dollar opbrengen, of er worden via
overnames of fusies kostenbesparende synergieën gecreëerd. Specialisten terzake
zijn InBev en Pernod-Ricard. De brouwer zou zelfs opnieuw een bod op een grote
concurrent, het Amerikaanse Anheuser Busch of het Zuid-Afrikaanse SAB Miller,
overwegen. De groep heeft haar kunnen wel al bewezen, maar alles zal afhangen
van de prijs en de financieringsmetode.
Besluit
De
voedingssector mag zijn traditioneel defensieve imago voorlopig nog eer aan
doen, helemaal immuun voor conjunctuurrsico’s is hij toch niet. Indien de
voedingsprijzen de komende maanden en jaren fors blijven stijgen en/of de
wereldeconomie in een duurzame malaise wegzinkt, dan zal de sector er natuurlijk
niet uitgeschonden uitkomen, waarbij de zwakste merken nog meer onder de bloei
van de witte producten zullen lijden. Maar wij geloven niet in zo’n
rampenscenario. We zien de basisvoedselprijzen, weliswaar op een hoog niveau,
eerder stabiliseren. Anderzijds zou de wereldeconomie in 2008 en 2009 met
respectievelijk 3,4 en 3,8 % toenemen, met name dankzij de groeilanden.
Advies
De
voedingsaandelen houden vrij goed stand. Dat is o.m. te danken aan hun doorgaans
aandeelhoudersvriendelijke politiek. Zo heeft InBev zijn dividend recent fors
opgetrokken. Het gemiddelde dividendrendement voor de sector bedraagt zowat
3 % bruto. En sommige bedrijven kopen eigen aandelen in, zoals Nestlé dat
gespreid over drie jaar voor 25 miljard Zwitserse frank kapitaal (12 %
van de beurskapitalisatie) wil terugkopen.
De sector is door elkaar genomen niet goedkoop. Van de aandelen
die we volgen zijn er vier duur : Danone,
Heineken, Pernod Ricard, en
Unilever. Die aandelen verkoopt u best.
Cadbury, Coca-Cola,
Diageo, InBev, Miko,
en Nestlé zijn correct gewaardeerd en mag u houden.
Kraft Foods prijkt als enige op ons
aankooplijstje. Het aandeel is goedkoop en de groep die nog maar sinds 2007 als
onafhankelijke onderneming bestaat, heeft volgens ons nog een inhaalbeweging te
goed inzake internationalisering, kostenbesparingen, innovatie... en ze heeft de
(financiële) middelen om haar ambities waar te maken.
|
