Bij een handgift gaat een goed gewoon over van de ene hand in de andere, of m.a.w. van de ene persoon naar de andere, zonder verdere formaliteiten. Handgiften kunnen dus uitsluitend met zaken als geld, aandelen aan toonder, juwelen, antiek, …, en niet met gebouwen of aandelen op naam. Als u geld wilt schenken via een handgift, gaat u best als volgt te werk. U nodigt de begunstigde schriftelijk uit in uw bankkantoor. Op de afgesproken dag haalt u het bedrag van uw rekening en zet de begiftigde het op zijn rekening. Daarna bedankt hij u, eveneens schriftelijk, voor de schenking die u hebt gedaan. Deze briefwisseling, in combinatie met dezelfde dag van afhalen en storten, volstaat om de handgift te bewijzen. De operatie kan dan nog moeilijk worden weerlegd door de fiscus of door andere erfgenamen. Twee zaken moet u wel absoluut vermijden: stel nooit een document op waarin u verklaart dat u de begunstigde een bedrag van bijvoorbeeld 25.000 euro schenkt, of een document waarin u samen met de begiftigde het bestaan van een handgift erkent. Dergelijke documenten kunnen worden beschouwd als een schriftelijke schenking, en zijn aanvechtbaar door uw andere erfgenamen. Schriftelijke schenkingen moeten immers verplicht via een notaris verlopen. Op een handgift hoeft u dus volgens de wet geen registratierechten te betalen, maar het zou wel kunnen dat er alsnog successierechten op het bedrag van de schenking verschuldigd zijn (zie : ‘De driejarenregel’).