In België bepaalt de zogenaamde “Code Lippens” (die door de bevoegde autoriteiten als referentiecode wordt erkend maar niet verplicht is) dat ondernemingen die op gereglementeerde markten noteren sinds 1 januari 2006 een charter rond corporate governance moeten publiceren. Acht op de tien Belgische genoteerde bedrijven voldoen daaraan en bij de bedrijven die noteren op de continumarkt zijn er zelfs 9 op 10. De beoogde zelfregulering lijkt dus op het eerste gezicht gelukt te zijn, maar toch is deze oplossing nog niet ideaal. De Code, die gebaseerd is op het principe “dat men zich naar de aanbevelingen moet schikken of anders moet uitleggen waarom men dat niet doet” werd immers nogal pragmatisch opgesteld. Ze houdt rekening met de specifieke Belgische situatie dat er veel controlerende aandeelhouders zijn en laat de ondernemingen nog veel speelruimte. Dat weerspiegelt zich ook in de resultaten van ons onderzoek, met name rond het criterium dat het functioneren van de raad van bestuur (zie verder) bekijkt. Op dat vlak scoort België immers minder goed dan het gemiddelde van de 421 bevraagde bedrijven. Globaal genomen doet België met een score van 5,3/10 weliswaar nauwelijks onder voor het algemene gemiddelde (5,4/10) maar er kan toch nog veel vooruitgang worden geboekt.